Przez te niecałe pięć dni poznawali życie zakonne od środka, zgłębiali Boga w modlitwie, uczestniczyli we wspaniałych konferencjach (które byłyby jeszcze wspanialsze, gdyby nie byli na nich trochę senni). Cieszyli się otwartością kleryków, którzy z chęcią odpowiadali na pytania od dociekliwych. Mogli również zobaczyć klasztor Benedyktynów w Tyńcu, Cystersów w Mogile, Sanktuarium Ecce Homo i św. Brata Alberta.
W normalnym sprawozdaniu pojawiłoby się tu „było bardzo fajnie”, jednak to nie jest zwykłe sprawozdanie, dlatego zakończyłbym je słowami: „Myślę, że te rekolekcje na pewno przyniosą dobre owoce w naszym życiu, na pewno nas zbliżyły do Boga i odpowiedziały na wiele trudnych pytań.”
(nad.: o.JF)