Obrzęd pierwszej profesji w Zakonie Pijarów składa się z trzech części. 
W pierwszej, która ma miejsce  po odczytaniu Ewangelii, kandydaci do ślubów wyrażają wolę ich przyjęcia. 
W drugiej części, po homilii, składający śluby w dialogu z o. Prowincjałem wyrażają wolę życia we wspólnocie zakonnej oraz praktykę rad ewangelicznych. O. Prowincjał nad kandydatami wypowiada słowa modlitwy: 

Błagamy Cię, Panie, spojrzyj na swoje sługi, którzy dzisiaj wobec Kościoła Świętego, ślubują rady ewangeliczne i pragną Tobie poświęcić życie, miłosiernie racz im udzielić tej łaski, aby postawa ich życia chwaliła Imię Twoje i aby służyła tajemnicy odkupienia. przez Chrystusa Pana naszego. Amen. 

Głównym momentem uroczystości jest obrzęd złożenia ślubów. Neoprofesi klęcząc przed o. Prowincjałem czytają tekst profesji: 

Ja N.N., urodzony w…, należący do Diecezji…, pragnąc ściślej naśladować Chrystusa, składam moją profesję czasową w Zakonie Szkół Pobożnych i na Twoje ręce, Ojcze Prowincjale, ślubuję dobrowolnie i z całego serca Wszechmogącemu Bogu Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu: czystość, ubóstwo i posłuszeństwo i według tegoż posłuszeństwa szczególną troskę o wychowanie dzieci i młodzieży zgodnie z Konstytucjami Zakonu. Chcę, aby ta profesja i śluby pod opieką Bożej Rodzicielki Maryi i naszego Świętego Ojca Józefa Kalasancjusza były trwałe, prawomocne i ważne na rok. Na potwierdzenie tego własnoręcznie podpisałem sporządzony przeze mnie niniejszy dokument. 

Następnie składają go na ołtarzu. Trzecią częścią obrzędu jest nałożenie szaty zakonnej, habitu. O. Prowincjał wypowiada słowa: Przyjmij tę szatę, jako znak twojej konsekracji i wewnętrznie zachowaj wierność Panu, co na zewnątrz potwierdzać będzie ta szata. Neoprofesi następnie otrzymują od o. Prowincjała tekst konstytucji i reguł wspólnoty zakonnej, w którą się włączyli składając śluby.

Radosną niespodzianką dla neoprofesów był list od Ojca Generała naszego zakonu skierowany bezpośrednio do nich.

Drodzy Bartku, Sebastianie, Antoni i Rafale. Przesyłam Wam serdeczne pozdrowienia z Rzymu. (...) Mam w pamięci bardzo miłe i braterskie spotkanie z Wami przy okazji moich odwiedzin w Waszej wspólnocie w Rzeszowie. Pamiętam, jak dzieliliście się wówczas ze mną doświadczeniem drogi waszego powołania i owocami okresu nowicjatu. (...) Wspominam Bartka, starającego się odkrywać coraz to nowe horyzonty w oparciu o osobiste spotkanie z Panem; Sebastiana pragnącego pogłębienia swych życiowych wyborów, trwając w Bożej obecności; Antoniego poszukującego w sposób nie zawsze łatwy, ale zawsze zdecydowany; Rafała troszczącego się o swoją modlitwę i wracającego ubogaconym z każdego wyjazdu (...). 
Przeżyliście czas nowicjatu, który bez wątpienia umocnił Was w powołaniu. Pomógł Wam poznać samych siebie i rozpoznać Boże wezwanie tak, iż jesteście gotowi poświęcić swe życie , by przez praktykę ślubu ubóstwa, czystości i posłuszeństwa przeżywać je na wzór św. Józefa Kalasancjusza. 
Z całego serca gratuluję Wam podjętej decyzji i dzielę się z Wami swa radością, dziękując Bogu za Wasze powołanie. Równocześnie proszę Go, by udzielił Wam wspaniałego daru wierności i wytrwania w powołaniu. 

Z serdecznym i braterskim pozdrowieniem.
o. Pedro Aguado SP, Ojciec Generał Zakonu Pijarów





fot.: Piotr Wąsacz