Jest piękną i ubogacającą tradycją – zapocząkowaną przez Ojca Świętego Jana Pawła II – że Święto Ofiarowania Pańskiego przeżywamy w Kościele jako Dzień życia konsekrowanego. Swą refleksją, niejako duchową osnową, na której możemy wesprzeć nasze osobiste przemyślenia podzielił się ks. biskup Andrzej Dzięga – "duchowy opiekun" osób konsekrowanych z ramienia Episkopatu Polski. Zachęcam do wczytania się w treść listu...
W ten szczególny dzień, za pośrednictwem naszego portalu, pragnę wszystkich Współbraci Polskiej Prowincji – pracujących w Polsce i wspomagających Kościół poza granicami naszej Ojczyzny przez posługę na Białorusi, w Czechach, Austrii, w Kamerunie, na Filipinach, w Japonii i Kanadzie – najpierw serdecznie pozdrowić i przekazać znak jedności i więzi.
W ten świąteczny dzień chcę podziękować za Waszą cierpliwą i oddaną pracę.
Doceniam to, co czynicie – Wasze zaangażowanie w duszpasterstwo, posługę sakramentalną, pracę katechetyczną, nauczycielską ofiarność, troskę o sprawy administracyjne i obecność w tym wszystkim, czego domagają się nasze dzieła i wspólnoty.
Ufam, że owoce Waszego poświęcenia przynoszą dobro i pożytek osobom, do których jesteście posłani. Podobnie, jak mam nadzieję, że to, co czynicie daje Wam samym radość, wewnętrzną satysfakcję, pokój oraz przyczynia się do Waszego uświęcenia.
Gdy podkreślam efekty Waszej posługi, często nadzwyczaj gorliwej, nie mniej często cichej i niejako "ukrytej" przed światem, to nie mogę nie przypomnieć tego, co sami doskonale wiecie: ważne jest to, co robimy, jak służymy, ile w nas jest oddania i jakie są wymierne plony naszego zaangażowania w żniwo Pana, ale jeszcze ważniejsze jest to, kim – w wewnętrznej prawdzie naszej osoby – jesteśmy.
Dotykamy tym samym istoty naszej misji i obecności w świecie.
Osoba konsekrowana to nade wszystko dar dla Pana, świadectwo całkowitego oddania na wyłączność Bogu, umiłowanie Pana, który dla nas pijarów – jak głoszą nasze Konstytucje – jest "jedynie koniecznym".
To pełne zwrócenie ku Bogu...
To wierność, autentyczność, przejrzystość – w myśleniu, działaniu, trwaniu...
To Bóg na pierwszym miejscu, to bezkompromisowość w zawierzeniu...
Drodzy Współbracia Polskiej Prowincji Zakonu Pijarów!
Życzę Wam łaski "bycia wciąż u Boga", łaski wierności, siły świadectwa życia całkowicie skierowanego ku Bogu.
Życzę Wam nieugiętości w konsekrowaniu siebie wciąż na nowo, każdego dnia, konsekrowaniu siebie tej Miłości, jaką niegdyś ukochaliście i dla której oddaliście wszystko. Wytrwajcie w tym!
Niech ta Miłość będzie sensem wszystkiego w Was.
Zapewniam o modlitwie w ten wyjątkowy dzień –
o. Józef Tarnawski SP
prowincjał
