Paula Montal urodziła się 11 października 1799r w Arenys de Mar w prowincji barcelońskiej w Hiszpanii. Była najstarszą z pięciorga rodzeństwa. W domu rodzinnym nauczyła się czytać i pisać. Uczęszczała też do małej szkółki dla dziewcząt, gdzie były nauczane tylko bardzo podstawowe przedmioty. Na ogół dziewczęta z jej środowiska nie chodziły do szkoły, nie kształciły się, bo ich rodziców nie było stać na to.

Kiedy Paula miała 10 lat, zmarł jej ojciec. W tej sytuacji zaczęła pracować jako hafciarka, koronkarka, by pomóc swej matce w utrzymaniu rodziny. Wkrótce zaczęła też pomagać księdzu proboszczowi w katechizowaniu dzieci w parafii.

W 1829 roku, przezwyciężając różne trudności wraz ze swą przyjaciółką - Agnieszką Busquets przeniosła się do Figueras, gdzie otworzyła pierwszą szkołę dla dziewcząt. W następnych latach otwierała kolejne szkoły w Areny de Mar, Sabadell, Igualadzie, Vendrell, Masnou, Geronie, Barcelonie, Olesa de Montserrat. Współpracowała w tym okresie z Ojcami Pijarami, założyła Zgromadzenie Sióstr Pijarek i pełniła odpowiedzialną funkcję Mistrzyni Nowicjatu przygotowując przyszłe siostry.
Ostatnie 30 lat swego życia spędziła w najuboższym domu Instytutu w Olesa de Montserrat. Była tam przełożoną domu oraz pomagała w pracy w szkole. Przez trud wychowawczy, intensywną i ufną modlitwę oraz cierpliwe znoszenie choroby dawała autentyczne świadectwo życia całkowicie poświeconego Bogu. Jej uczennice dawały o niej świadectwo, że zawsze żyła zjednoczona z Bogiem i była gotowa do służenia bliźnim.

Zmarła 26 lutego 1889 roku, po bolesnej chorobie, mając 90 lat. Umierając, zawołała wyraźnie: „Matko, Matko moja”.

Po szczegółowym procesie kanonizacyjnym, papież Jan Paweł II ogłosił ją Błogosławioną 18 kwietnia 1993 roku w Rzymie, a Świętą – 25 listopada 2001 roku.

przeczytaj więcej