Logo Kongresu

Logo Kongresu


Logo Pijarskiego Kongresu Edukacji 2026 wyraża hasło „Nauczać – Głosić – Przemieniać. Edukacja pijarska wobec wyzwań współczesności” i odwołuje się do rozumienia pijarskiego posłannictwa wychowawczego zapisanego w Konstytucjach Zakonu Szkół Pobożnych.



Pijarska misja jest uczestnictwem w ewangelizacyjnym posłannictwie Kościoła poprzez integralne wychowanie dzieci i młodzieży. Jej celem jest wszechstronny rozwój człowieka, aby wychowankowie kochali prawdę i jej szukali, uzgadniali swoje życie z wyznawaną wiarą, wzrastali w wolności i współdziałali w budowaniu świata bardziej ludzkiego. Poszczególne elementy logo opowiadają właśnie o tej drodze.

Serce – człowiek w centrum

W centrum znaku znajduje się serce, symbolizujące osobę wychowanka. To dziecko i młody człowiek są powodem istnienia pijarskiego dzieła edukacyjnego.

Serce oznacza zarazem integralność wychowania. Człowieka nie można sprowadzić do jego osiągnięć szkolnych, kompetencji czy przygotowania zawodowego. Pijarska edukacja obejmuje całą osobę – jej wymiar intelektualny, duchowy, moralny, emocjonalny, społeczny i fizyczny.

Celem tego procesu jest człowiek coraz bardziej dojrzały i wolny: kochający prawdę i szukający jej, żyjący zgodnie z wyznawaną wiarą oraz zdolny służyć innym i współtworzyć bardziej ludzki świat.

Czerwień serca oznacza miłość, życie, pasję i zaangażowanie. Przypomina, że wychowanie dokonuje się nie tylko poprzez przekazywanie treści, ale przede wszystkim poprzez spotkanie osób.

Herb pijarski – tożsamość i źródło misji

W samym sercu znajduje się herb Zakonu Szkół Pobożnych. Wskazuje on jednoznacznie, że chodzi o określony sposób rozumienia człowieka, szkoły i wychowania – wyrastający z Ewangelii oraz charyzmatu św. Józefa Kalasancjusza.

Umieszczenie znaku pijarskiego wewnątrz serca oznacza, że chrześcijańska tożsamość nie jest dodatkiem do pijarskiej edukacji, lecz należy do jej istoty.

Konstytucje określają wychowanie w wierze jako oczywisty cel pijarskiej posługi. Szkoła ma przedstawiać człowiekowi obraz świata, życia i jego samego w świetle wiary oraz pomagać mu osiągać coraz większą zgodność pomiędzy tym, w co wierzy, a tym, jak żyje.

Otwarta księga – Pobożność i Nauka

U podstaw serca znajduje się otwarta księga. Symbolizuje naukę, wiedzę, rozum, kulturę oraz nieustanne poszukiwanie prawdy.

Wraz ze znakiem pijarskim przywołuje podstawową dla tradycji kalasantyńskiej syntezę Pietas et Litterae – Pobożności i Nauki.

Pijarska szkoła nie przeciwstawia wiary rozumowi ani formacji duchowej rozwojowi intelektualnemu. Pragnie wychowywać człowieka zdolnego do poznawania rzeczywistości, krytycznego myślenia, umiłowania prawdy i odpowiedzialnego korzystania z wiedzy.

Otwarta księga przypomina również, że sama edukacja pozostaje procesem otwartym. Pijarskie posłannictwo wymaga – jak wskazują Konstytucje – właściwego i nieustannie unowocześnianego przygotowania, odpowiadającego potrzebom konkretnej rzeczywistości oraz uwzględniającego rozwój nauk pedagogicznych.

Trzy osoby – wspólnota wychowawcza

Wokół serca znajdują się trzy dynamiczne postacie. Punkt można odczytać jako głowę, a biegnącą od niego linię jako rozłożone ramiona. Postacie zwracają się ku sobie i symbolicznie chwytają się za ręce, tworząc wspólnotę otaczającą wychowanka.

To ważny element pijarskiego rozumienia szkoły. Wychowanie nie jest indywidualnym przedsięwzięciem nauczyciela, lecz dziełem wspólnoty wychowawczej.

Tworzą ją dzieci i młodzież, ich rodziny, nauczyciele i wychowawcy, pracownicy szkół, zakonnicy oraz świeccy współpracownicy. Konstytucje podkreślają zarówno udział świeckich w pijarskim posłannictwie, jak i konieczność współpracy wszystkich tworzących wspólnotę wychowawczą.

Trzy osoby są różne, ale tworzą jeden krąg. Wyrażają jedność w różnorodności, współodpowiedzialność, spotkanie i współpracę.

Liczba trzy pozwala również dostrzec głębszą perspektywę chrześcijańską – odniesienie do Trójcy Świętej, doskonałej wspólnoty Osób. Przypomina, że człowiek dojrzewa poprzez relację, miłość, przyjęcie drugiego i dar z siebie.

Nauczać – kolor niebieski

Pierwsza z postaci wyraża wezwanie NAUCZAĆ.

Niebieski oznacza prawdę, wiedzę, rozum, rzetelność, zaufanie i odpowiedzialność.

W pijarskim rozumieniu nauczać to znacznie więcej niż przekazywać wiadomości. Chodzi o takie kształcenie człowieka, aby kochał prawdę i jej szukał, rozwijał swoje zdolności, zdobywał wiedzę, uczył się rozumieć rzeczywistość i odpowiedzialnie korzystał z własnego rozumu.

Głosić – kolor zielony

Druga postać wyraża wezwanie GŁOSIĆ.

Zieleń jest kolorem życia, nadziei, wzrastania i rozwoju.

Pijarska szkoła uczestniczy w ewangelizacyjnej misji Kościoła. Głoszenie nie jest więc dodatkowym zadaniem wykonywanym obok nauczania. Ewangelia ma przenikać sposób patrzenia na człowieka, relacje, kulturę i całą rzeczywistość szkoły.

Celem jest wychowanie człowieka, który potrafi uzgadniać swoje życie z wyznawaną wiarą, a otrzymaną wiarę przekładać na sposób myślenia, dokonywane wybory i relacje z innymi.

Przemieniać – kolor pomarańczowy

Trzecia postać wyraża wezwanie PRZEMIENIAĆ.

Pomarańczowy symbolizuje energię, działanie, twórczość, odwagę i gotowość do podejmowania nowych wyzwań.

Przemiana rozpoczyna się w człowieku. Wychowanie ma prowadzić go ku coraz większej wewnętrznej wolności, dojrzałości i odpowiedzialności.

Nie kończy się jednak na osobistym rozwoju. Wychowanek pijarski jest powołany, aby otrzymane dobro przekazywać dalej i – jak mówią Konstytucje – jako „doświadczony mistrz Królestwa Bożego” współdziałać w budowaniu świata bardziej ludzkiego.

Przemieniać oznacza więc zarówno pozwolić się przemieniać, jak i stawać się zdolnym do przemieniania rzeczywistości poprzez prawdę, dobro, odpowiedzialność, solidarność i służbę.

Trzy działania – jedna misja

Nauczać – Głosić – Przemieniać nie oznacza trzech niezależnych zadań. Tak jak trzy postacie tworzą jeden krąg, tak trzy czasowniki opisują jedną integralną misję wychowawczą.

Nauczanie bez wychowania byłoby niepełne. Głoszenie bez świadectwa życia pozostawałoby tylko słowem. Osobista formacja bez odpowiedzialności za innych zatrzymywałaby się na samym człowieku.

Pijarska edukacja pragnie połączyć te wymiary w jedną drogę dojrzewania osoby.

Edukacja pijarska wobec wyzwań współczesności

Dynamiczny kształt postaci wskazuje także na ruch i otwartość. Pijarska szkoła, wierna swojemu charyzmatowi, uważnie odczytuje przemiany współczesnego świata i poszukuje adekwatnych odpowiedzi na nowe wyzwania.

Konstytucje wzywają do nieustannego unowocześniania przygotowania zawodowego, odpowiadania na potrzeby konkretnej rzeczywistości, korzystania z rozwoju nauk pedagogicznych oraz uwzględniania kultury, w której realizowane jest posłannictwo.

Dlatego wierność tradycji pijarskiej nie oznacza powtarzania dawnych rozwiązań. Oznacza wierność misji zdolną do szukania nowych sposobów jej realizacji.

Całość znaku

Logo można odczytywać od jego centrum ku światu: W centrum znajduje się człowiek. Źródłem jest Ewangelia i charyzmat św. Józefa Kalasancjusza. Drogą są Pobożność i Nauka. Środowiskiem jest wspólnota wychowawcza. Misją jest nauczać, głosić i przemieniać. Horyzontem jest bardziej ludzki świat i pełnia życia człowieka w Bogu.

Logo Pijarskiego Kongresu Edukacji wyraża w ten sposób przekonanie, że edukacja pijarska – wierna swojej tożsamości i uważna na wyzwania współczesności – ma prowadzić młodego człowieka ku prawdzie, wierze, wolności i odpowiedzialności, aby dobrze przeżył swoje życie, służył innym, współtworzył bardziej ludzki świat i zmierzał ku pełni swojego powołania.