Postać św. Józefa Kalasancjusza i charyzmat Zakonu Pijarów są inspiracją nie tylko dla jego duchowych synów, ale i dla tych, którzy nie będąc pijarami, realizują posłannictwo wychowywania wśród najuboższych dzieci. Jedną z tych osób jest Matka Celestina Donati.

Matka Celestina Donati i Siostry Kalasantynki
M. Celestina przychodzi na świat 26 października 1848 roku (dokładnie 200 lat po śmierci Kalasancjusza) we włoskim mieście Marradi. Już w czasie dzieciństwa zostaje osierocona przez mamę. Od swojego taty, z zawodu sędziego, Celestina uczy się wrażliwości na krzywdę dzieci, których rodzice, z powodu biedy i nieporządku moralnego, wchodzą w konflikt z prawem. Wspierana duchowo przez pijara, o. Celestino Zini (późniejszego arcybiskupa Sieny), Celestina odkrywa charyzmat matczynej opieki nad dziećmi osób osadzonych w więzieniach. W tym celu powołuje do życia Zgromadzenie Zakonne pod nazwą Ubogie Córki od św. Józefa Kalasancjusza, które do dnia dzisiejszego kontynuuje misję zapoczątkowaną przez swoją Fundatorkę. Siostry kalasantynki, jak dziś są nazywane, pracują w Brazylii, Nikaragui, Rumunii i we Włoszech (Rzym, Mediolan i Florencja).

Cel posłannictwa
Od samego początku swej działalności, siostry kalasantynki poświęcają się pracy wśród osieroconych dzieci, otaczając je matczyną opieką. Jako cel swojej posługi wyznaczają stworzenie dla swych podopiecznych warunków życia rodzinnego.

„Rodzinna” współpraca pijarów i kalasantynek
Międzynarodowa Wspólnota Studentatu Zakonu Pijarów, w zakresie swej działalności apostolskiej, współpracuje ze znajdującym się w Rzymie sierocińcem, prowadzonym przez Siostry Kalasantynki. Formatorzy Studentatu (kapłani) pełnią posługę sakramentalną (spowiedź, Eucharystia), prowadzą rekolekcje dla sióstr i wspomagają formację kalasantyńską nowicjuszek. Studenci (klerycy) prowadzą katechezę dla dzieci, pełnią rolę opiekuna ministrantów oraz animują śpiew na niedzielnych Mszach świętych. Jak to wygląda w praktyce?