Dzieci i młodzież potrzebują dzisiaj zatrzymania, to niezwykle ważna kompetencja – pozostania w ciszy, modlitwie. Takim miejscem może być szkoła, gdzie możemy nauczyć dzieci uwagi, rozmowy. 

S. Urszula na przykładzie kontrastów zaprezentowała dzisiejsze problemy: można mieć wiele talentów, ale nie wiedzieć, jak je wykorzystać; być w kontakcie, ale czuć się samotnym. – Integracja nie ma dokładać kolejnych obszarów, ale powinniśmy je uporządkować – mówiła s. Urszula.

Integralność nie powinna być mylona z rezygnacją z porządnej nauki, wiedzy, to misja. Powinniśmy zadawać sobie pytanie: do czego przygotowujemy młodego człowieka – kim pomagamy się mu stać. To nie nasza projekcja ucznia jest istotna. Każda osoba podejmuje decyzję, dokonuje różnych wyborów, a wychowanie do wolności prowadzi do zatrzymania, by wybierać dobro, a co za tym idzie – mieć zdolność do przyjęcia konsekwencji swoich wyborów. 

Integracja i jej elementy muszą tworzyć odpowiednie środowisko, idąc za Kalasancjuszem, zobaczymy trzy drogi, które dotykają rozumu, poczucia sensu i relacji. 

Pierwsza z nich to rzetelne uczenie. – Nie rezygnujemy z jakości wiedzy, ale problem, jest wiedza, która nie jest przetworzona – tłumaczyła Przełożona Polskiej Delegatury Sióstr Pijarek. – Uczymy uczniów, co przechodzenia od co do czego, co z tego wynika, a te działania integrują człowieka. Każdy z przedmiotów dokłada swoją cegiełkę do całości, każdy uczestniczy w jednej wielkiej misji integracji odpowiedzialności. 

Sens znajdujemy w odpowiedzi na pytanie: po co? Samo "wiedzieć" nie jest wystarczające, to próba odpowiedzi na pytanie, po co żyje i ku czemu kieruję wybory. 

Integracja poprzez relację jest uczeniem się być z drugim człowiekiem. Szkoła powinna uważać, na tych których łatwo przeoczyć. Sposób jak ich traktujemy jest sprawdzianem naszej antropologii. 

Te wszystkie drogi spotykają się w jednym procesie dojrzewania – sam sens może pozostać życzeniem, a integracja jest procesem, gdzie łączymy różne elementy. – Nie można się troszczyć o wspólnotę, tracąc z oczu człowieka, nie można uczyć człowieka, nie będąc w społeczeństwie. Jeśli wartości maja tworzyć środowisko, muszą stać się wartością dla kogoś – tłumaczyła siostra. – Słyszę cię, widzę cię, nie rezygnuję z ciebie, mówienie prawdy bez mówienia nie. Uczeń ma być kimś więcej nić tylko wynikiem, sukcesem czy porażką, a szkoła to miejsce, która pomaga łączyć wiedzę z odpowiedzialnością – z tymi słowami zostawiła uczestników Kongresu s. Urszula. 

Piosenka prezentowana przez s. Urszulę podczas konferencji: Serce do serca.